เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สิ้นเสียงคำสั่งของต่งคังเหนียน ทหารหลวงหลายนายถือดาบยาวกรูเข้ามาเป็นสาย ล้อมกลุ่มของหูชิงเจียไว้แน่นหนา
หัวใจของหูชิงเจียพลันลอยไปจุกอยู่ที่ลำคอทันที
นางจิกลงบนฝ่ามือตนเอง “น้าเขย นี่หมายความว่าอย่างไรกัน”
ต่งคังเหนียนเดินฝ่าเหล่าทหารหลวงขึ้นมาข้างหน้า “แม่นางหู ข้ารู้ว่าเจ้าหวังดี ทราบว่าน้าของเจ้าแท้งบุตร จึงตั้งใจเชิญหมอสองท่านมาตรวจรักษานาง”
“ทว่าที่เจ้าไม่รู้ก็คือ ช่วงนี้มีโจรชั่วก่อความวุ่นวายในเมือง คิดปองร้ายข้าราชการชั้นผู้ใหญ่แห่งมณฑล พวกมันเห็นว่าไม่อาจเอาชีวิตข้าได้ จึงหันมาลงมือกับคนในครอบครัวของข้า”
“แม่นางหูยังเยาว์วัย อย่าได้ถูกพวกมันหลอกเอาเชียว”
ต่งคังเหนียนมองไปยังหมอชราทั้งสองท่าน สายตาเย็นเยียบยิ่งขึ้น โบกมือออกคำสั่งให้ทหารหลวงคุมตัวพวกเขาไปขังยังคุกใหญ่