ตอนที่ 52 โรคใจต้องใช้ยารักษาใจ

ยามหูชิงเจียได้พบจางเจ๋ออิง นางก็ตกใจจนสะดุ้ง

เมื่อคราวก่อนที่มา น้าผู้นี้ของนางก็ผ่ายผอมราวกับกระดาษแผ่นบางอยู่แล้ว วันนี้มาพบอีกครา กลับพบว่าแก้มของนางตอบลง ทั่วทั้งร่างไม่มีเนื้อหนังหลงเหลืออยู่อีกเลย ประหนึ่งหนังมนุษย์แผ่นหนึ่งห่อหุ้มกระดูกอันผอมกริ่วเอาไว้

ที่ยิ่งทำให้ผู้คนใจหายใจคว่ำก็คือ ดวงตาของนางหม่นหมองไร้ประกาย ดำมืดประหนึ่งหลุมดำสองแห่ง ไร้ซึ่งพลังชีวิตแม้เพียงครึ่งส่วน

ต่งหลินเมื่อได้พบท่านแม่ หางตาก็อดไม่ได้ที่จะรินหลั่งน้ำตาออกมา “ท่านแม่ ท่านดูสิเจ้าคะ ผู้ใดมากัน”

ในคราแรก จางเจ๋ออิงมิได้มีปฏิกิริยาอะไรกัน

ครั้นผ่านไปชั่วครู่ ลูกตาของนางจึงขยับไหวแผ่วเบา หันมองไปยังหญิงสาวที่เพิ่มเข้ามาข้างเตียงผู้นั้น