กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หูชิงเจียยกมือปิดหน้า สงบสติอารมณ์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปมองจางเจียซู่เป็นคนแรก “พี่ชายลูกพี่ลูกน้องลำดับสาม…”
“พี่สาวลูกพี่ลูกน้อง” จางเจียซู่เอ่ยขัดนาง
“พี่ชายลูกพี่ลูกน้องลำดับสาม…”
“พี่สาวลูกพี่ลูกน้อง” จางเจียซู่เอ่ยขัดนางอีกครา
หูชิงเจียมองดูพี่ชายลูกพี่ลูกน้องลำดับสามตรงหน้าที่สายตาเหม่อลอย นิ่งค้าง นางสูดหายใจเข้าลึก บังคับตนเองให้คงความสงบนิ่งไว้
พี่สาวลูกพี่ลูกน้องก็พี่สาวลูกพี่ลูกน้องเถอะ
“ยามนี้ฟ้ามืดค่ำแล้ว พวกเราขึ้นรถม้าดีหรือไม่ พอกลับถึงโรงเตี๊ยม พวกเราค่อยเดินเล่นกันต่อ ดีหรือไม่”
ดวงตาของจางเจียซู่กลอกไปมาเล็กน้อย เนิ่นนานยามบ่ายก็ยังไร้ปฏิกิริยาตอบสนอง จนทำให้คนนึกว่าเขาหลับไปแล้วหรือไม่