ตอนที่ 32 ล่วงเกินน้องสาวลูกพี่ลูกน้องเช่นนี้ได้อย่างไร?

น้ำเสียงนี้คุ้นเคยยิ่งนัก

หูชิงเจียเงยหน้าขึ้นมอง ก็เป็นสวีหยวนฮั่นจริงดังคาด

นางลังเลอยู่ชั่วครู่ ทว่ายังคงทำตามความประสงค์ของเขา เอ่ยเรียกอย่างว่าง่ายไปคำหนึ่งว่า “พี่ชายฉางอวี่”

จางเจียจื่อหลุบเปลือกตาลง สายตากวาดไปทางหูชิงเจียแวบหนึ่งอย่างแทบไม่สังเกตเห็น

สวีหยวนฮั่นกลับยิ้มแย้มแจ่มใสเบิกบานใจ ปลดจี้หยกที่เอวของตนส่งให้หูชิงเจียทันที “น้องสาวคุณหนูสามยังจำข้าได้ คราวก่อนพบเจ้ามิได้ให้ของขวัญพบหน้าแก่เจ้า ครั้งนี้ข้าจะชดเชยให้เจ้า”

ท่าทีเช่นนี้ ช่างวางตัวเป็นผู้อาวุโสของหูชิงเจียเสียจริง

หูชิงเจียไม่รู้ว่าควรรับไว้หรือไม่ จิตสำนึกสั่งให้มองไปทางจางเจียจื่อ นัยน์ตากลมโตฉ่ำน้ำอันอ่อนโยนขอความคิดเห็นจากเขาอย่างเลื่อนลอย

จางเจียจื่อพยักหน้าเบา ๆ “รับไว้เถิด”