กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันหยุดประจำเดือนสามวันผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว ถึงเวลาต้องไปเรียนที่สถาบันอีกคราแล้ว
ครานี้ จางเจียหมิ่นไม่ตามไปสถาบันยื่อซินอีกต่อไป นางลาแต่งงานกับทางสถาบัน พำนักอยู่ในเรือนอย่างสงบใจเพื่อรอออกเรือน
หูชิงเจียเริ่มเรียนขั้นต้นที่ชั้นระวังวาจา ทุกวันต้องโคลงศีรษะท่องจำ [ตำราพันอักษร] ร่วมกับเหล่าสหายร่วมชั้นเรียนตัวน้อย
เสียงของภรรยาน้อยไพเราะอ่อนหวาน นุ่มนวล ละมุนละไม ปะปนอยู่ในหมู่เสียงเจื้อยแจ้วไร้เดียงสาของเหล่าเด็กน้อย กลับมิได้ดูแปลกแยกแม้เพียงเสี้ยวเดียว
“ทองกำเนิดธารลี่สุ่ย หยกผุดยอดเขาคุนกัง กระบี่ขนานนามจวี้เชวี่ย มุกขานชั่งน้ำหนักราตรีเรืองแสง...”
ท่องไปท่องมา หูชิงเจียก็ค่อย ๆ เหม่อลอยไป
นางหวนนึกถึงเสื้อคลุมที่ห่มอยู่บนกาย และขี้ผึ้งยาขวดนั้นที่เพิ่มขึ้นมาในมือเมื่อวันที่คุกเข่าในศาลบรรพชน