ตอนที่ 18 ในเมื่อไม่ผิด เช่นนั้นก็เงยหน้าขึ้นมา

หูชิงเจียไม่เข้าใจว่าเขาหมายความว่าอะไรกัน จึงตอบอย่างเหม่อลอย “ดี... ดียิ่งเจ้าค่ะ...”

“ดีเหมือนของที่อวี๋หางหรือไม่”

สีหน้าของจางเจียจื่อเห็นได้ชัดว่ามิได้แปรเปลี่ยนอะไรกัน ยังคงสงบนิ่งเย็นชาเฉกเช่นก่อนหน้านี้ ทว่าหูชิงเจียกลับถูกเขาถามจนใจคอไม่สงบ แผ่นหลังมีเหงื่อเม็ดละเอียดผุดซึมออกมาบาง ๆ

“ความจริง... ความจริงเป็นผักซุ่นที่ข้ากินริมทะเลสาบซีหู รสชาติดีกว่าเจ้าค่ะ” หูชิงเจียประสานมือสองข้างเข้าด้วยกัน แล้วใช้นิ้วหัวแม่มือกดลงบนกลางฝ่ามือซ้ายอีกครา “ยามนี้ล่วงเข้าเดือนหกแล้ว นับเป็นช่วงปลายฤดูของผักซุ่น หากจะเทียบกัน เช่นนั้น... ย่อมเป็นผักซุ่นหางไก่ฟ้าเดือนสี่ที่รสชาติสดหวานกว่า”

“อีกทั้ง... อีกทั้ง... ขนส่งจากทะเลสาบซีหูมายังฉางอาน ระหว่างทางผ่านวันเวลาเนิ่นนาน รสชาติ... ย่อมมิได้ดีเทียบเท่ากับที่เก็บสด ๆ ใหม่ ๆ แน่นอนเจ้าค่ะ”