เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 690 อัจฉริยะฟ้าประทานยามนี้
สามอริยะกลับคืนสู่ตำแหน่ง ใต้หล้าคุกเข่ากราบสยบ บารมีอริยะเช่นนี้ สิ่งมีชีวิตใดเล่ากล้าไม่เคารพ
แต่ในระหว่างฟ้าดินนี้ ย่อมมียอดอัจฉริยะฟ้าประทานบางผู้ไม่ยอมก้มตัวอยู่ข้างหลังผู้อื่น ย่อมไม่ยอมคุกเข่า
บนขุนเขาหลักของสำนักกระบี่ ผู้บำเพ็ญกระบี่ชุดขาวผู้หนึ่งยืนอยู่บนหลังคาโถงใหญ่ เอวห้อยกระบี่ มือไพล่หลังยืนตระหง่าน
ดอกบัวขาวดอกหนึ่งผุดขึ้นรอบกายเขา ต้านทานบารมีอริยะอันท่วมท้นนี้ไว้
ซ่งมู่ผู้ก้าวเข้าสู่ระดับมหายานในยามนี้ แม้ยังมิอาจสัมผัสถึงระดับสูงสุดของโลกใบนี้ แต่จิตใจและพลังกลับหนักแน่นยิ่งกว่าผู้บำเพ็ญที่เพิ่งย่างเข้าสู่ระดับฝ่าเคราะห์เสียอีก
เพียงแต่สีหน้าหยิ่งยโสจาง ๆ นั้น ใครเห็นก็อดรู้สึกหมั่นไส้ขึ้นมาไม่ได้
ทั้งสำนักกระบี่ นอกจากเขาที่ยืนอยู่บนหลังคา ผู้บำเพ็ญที่เหลือทั้งหมดล้วนคุกเข่าครึ่งหนึ่งอยู่กับพื้น มือหนึ่งยันกระบี่ไว้ ฝืนทนอย่างแสนสาหัส พยายามสุดกำลังไม่ให้หัวเข่าทั้งสองข้างแตะพื้น
“ศิษย์พี่ซ่งมู่ช่างมีพรสวรรค์น่าตกใจจริง ๆ ขอรับ ถึงกับต้านบารมีอริยะได้!” ผู้บำเพ็ญหนุ่มที่คุกเข่าครึ่งหนึ่งอยู่บนลานกว้างมองซ่งมู่บนหลังคาอย่างเลื่อมใส เอ่ยขึ้น
“นั่นก็แน่อยู่แล้ว เจ้ารู้หรือไม่ ศิษย์พี่ซ่งมู่เคยประลองฝีมือกับหนึ่งในสามอริยะในยามนี้!” ผู้บำเพ็ญที่อาวุโสกว่าเล็กน้อยด้านข้างเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าภาคภูมิใจราวกับได้เกียรติไปด้วย