กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 677 ประทานนาม (ภาคอ้าวชาน)
อ้าวชานตกใจสะท้านในใจ ยืนอยู่กับที่ราวกับนกกระเรียนท่ามกลางฝูงไก่ จนป๋อหวงดึงแขนอ้าวชาน อ้าวชานจึงได้สติ กลับไปนั่งลงบนเบาะรองนั่งอีกครั้ง
ไร้นามไร้ข้อห้าม พึงเคารพฟ้าดิน
คำนี้ฟังดูไม่มีปัญหาใด อริยะมีความรักอันยิ่งใหญ่ไม่เห็นแก่ตัว เมื่อเสร็จธุระก็สะบัดชายเสื้อจากไป ซ่อนคุณงามความดีและชื่อเสียงไว้เบื้องลึก
แต่ในสายตาอ้าวชาน เจ้าเซียนผู้นี้ดูเหมือนมีนัยในคำพูด ราวกับกำลังใบ้บอกสิ่งใดแก่เขา!
นักพรตเหลือบมองรอบด้าน กล่าวอย่างสงบว่า “เช่นนี้แล้ว มรรคของข้าสำเร็จแล้ว ย่อมเป็นเวลาผสานมรรค!”