กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 652 ชีวิตและความตายในแบบแบดเอนดิ้ง
โอวหยางมองความว่างเปล่าอันไร้ขอบเขต ในความเลือนรางราวกับว่าตนได้มายังชาติแรก
ตนดำรงอยู่ในฐานะ “ชีวิต” หนึ่งในสองพลังเพียงสองอย่างของโลกนี้
หลังจากสามบรรพชนเบิกฟ้า ตนก็เร่ร่อนอยู่เหนือโลกนี้
ฟ้าดินผืนนี้เริ่มมีสรรพชีวิตทั้งมวลเพราะการมีอยู่ของตน
จากอ่อนแอสู่อีกทั้งแข็งแกร่ง จากหนึ่งเดียวสู่มากมาย
สรรพชีวิตมากขึ้นเรื่อย ๆ อัดแน่นทั่วฟ้าดินผืนนี้ และตนในฐานะ “ชีวิต” ยิ่งมีความยินดีจากก้นบึ้งหัวใจ
ฟ้าดินมีสรรพสิ่งจึงนับว่ามีชีวิตขึ้นมาอย่างแท้จริง
และสายธารกาลเวลาก็เพราะมีสรรพชีวิตทั้งมวล จึงสามารถไหลรินได้