กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 544 สะพายกระบี่ไว้บนหลังก็ยังเก่งกว่าห้อยกระบี่ที่เอว!
เขาเอ่ยวาจาอันหยิ่งผยองที่สุดต่ออัจฉริยะฟ้าประทานทั้งปวงใต้ฟ้าดินในยามนี้อย่างเรียบเฉย
เสียงกึกก้องไปทั่วฟ้าดิน แทบส่งถึงหูของทุกคน
เหลิ่งชิงซงขี่ม้ายืนอยู่กลางอากาศ สะพายกระบี่ไว้ด้านหลังยืนตระหง่าน มองผู้บำเพ็ญนับไม่ถ้วนเบื้องล่าง คนเดียวราวกับเหวสวรรค์ขวางกั้นระหว่างอัจฉริยะฟ้าประทานทั้งปวงกับม้วนรายนามสวรรค์นั้น
เกิดอะไรขึ้น?
เป็นอะไรไป?
เขาคือใคร?
ข้าคือใคร?
บัดนี้ผู้บำเพ็ญทุกคนบนศาลาเลือนลอยต่างผุดความคิดเช่นเดียวกันขึ้นในใจพร้อมกัน ทำหน้างุนงงมองเหลิ่งชิงซงกลางอากาศ สมองชั่วขณะยังคิดตามไม่ทัน
เจ้าเด็กนี่เป็นบ้าหรือไร?