กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 543 ข้าอยู่ใต้รายามสวรรค์!
พอคำพูดของโอวหยางสิ้นสุดลง ในท้องฟ้าก็พลันดังเสียงฟ้าร้องอึมครึมนับไม่ถ้วน เมฆดำในชั่วพริบตาปกคลุมท้องฟ้าที่เคยปลอดโปร่ง
ราวกับท้องฟ้าเองก็พิโรธอย่างแท้จริงเพราะคำพูดของโอวหยาง!
ท่ามกลางฟ้าแลบแปลบปลาบและฝนที่เทลงมาอย่างหนัก แต่พลังแก่นแท้อันมหาศาลกลับราวกับตบหน้าท้องฟ้าครั้งหนึ่ง
สายฟ้านับไม่ถ้วนเหล่านั้นระบายลงได้เพียงรอบยอดเขา กลับไม่อาจล้ำเข้าใกล้ตัวโอวหยางได้แม้แต่ครึ่งชุ่น
ท่ามกลางฟ้าแลบฟ้าร้อง โอวหยางปล่อยให้ฝนสาดเปียกโชกทั้งร่าง ดวงตาที่ปราศจากอารมณ์มองไปยังเซียวเหยาจื่อ ราวกับมองทะลุเข้าไปในใจของอีกฝ่ายได้