กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 179 พ่อแก่ผู้เป็นห่วงจนใจจะขาด
กลับถึงขุนเขาน้อย หลังจากโอวหยางเตะพวกมันคนละที สุนัขเลียขาทั้งสองก็ยังไม่หนำใจ กระดิกหางใส่โอวหยางอย่างบ้าคลั่งก่อนจากไปจากขุนเขาน้อย
พอเดินมาถึงหน้าประตูขุนเขาน้อย โอวหยางก็ได้ยินเสียงกู่ฉินที่บาดหูดังลอยออกมาจากเรือนเล็ก
ราวกับใช้เล็บขูดกระจก คนที่ฟังรู้สึกเหมือนมีตะปูติดอยู่ในซอกเล็บหัวแม่มือ แล้วยกเท้าไปเตะกำแพง ความรู้สึกสบายสุด ๆ
สิ่งที่ทำให้โอวหยางประหลาดใจก็คือ เสียงกู่ฉินนี้ดูเหมือนมีมนตร์พิเศษแฝงอยู่
ร่างกายของเขากำลังแข็งทื่อขึ้นทีละน้อยตามเสียงกู่ฉิน
ปราณแท้ในตันเถียนของโอวหยางปั่นป่วนไปมา ก่อเป็นเกราะพลังแก่นแท้ล้อมรอบกาย กันพลังแก่นแท้ที่ซ่อนอยู่ในเสียงกู่ฉินออกไปภายนอก