กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 ขี่สุนัขเหาะ
จ้าวเฉียนซุนผู้รู้จักกาลเทศะเลือกยืนอยู่ข้างไป๋เฟยอวี่ จึงได้รับการยอมรับจากไป๋เฟยอวี่
จ้าวเฉียนซุนที่ระเหเร่ร่อนอยู่ในหมู่ผู้บำเพ็ญอิสระมาตั้งแต่เด็ก เห็นโลกเห็นคนมามากมาย จึงเข้าใจคำว่า “ผู้รู้จักกาลเทศะคือผู้ปราดเปรื่อง” อย่างลึกซึ้ง
พอเห็นแววตาพึงพอใจของไป๋เฟยอวี่ จ้าวเฉียนซุนก็แอบถอนหายใจโล่งอกในใจ จากนั้นก็เริ่มด่าอยู่ในใจ
เขาทำนายให้ตัวเองติดกันหกครั้ง ทุกครั้งล้วนสำแดงว่าขอเพียงเขาเข้าสู่ดินแดนลับเซียนแห่งนี้ เขาก็จะมีวาสนาครั้งใหญ่!
มารดามันเถอะ ตั้งแต่หน้าประตูเมืองหลอมกระบี่มาจนถึงตอนนี้ อย่าว่าแต่วาสนาเลย ชีวิตตัวเองยังเกือบไม่เหลือ ตอนนี้ยังถูกกักอยู่ที่นี่ให้คนอื่นเชือดตามใจ!