กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 146 นอกวัง
ดินแดนลับเซียนทั้งแห่งกำลังถล่มทลายและบิดเบี้ยว บัวเขียวที่หว่างคิ้วของเหลิ่งชิงซงราวกับเหวลึกไร้ก้นบึ้ง ดูดกลืนทุกสิ่งในที่แห่งนี้อย่างบ้าคลั่ง
“เชี่ย! ไม่มีใครบอกสักคำว่ามรดกของหลี่ไท่ไป๋คือดินแดนลับเซียนนี้! เจ้าสามช่วยด้วย!” โอวหยางทั้งตกใจทั้งโกรธ ใช้สองมือชูเหลิ่งชิงซงที่ยังดูดกลืนดินแดนลับเซียนอยู่ร่วมกับเฉินฉางเซิง แล้ววิ่งออกไปด้านนอก
เลี่ยงไจ๋เชื่อฟังอย่างยิ่ง มันผูกตัวเองเข้ากับเข็มขัดของโอวหยาง
“ศิษย์พี่ใหญ่! อย่ารีบร้อน!” เฉินฉางเซิงที่ตามหลังโอวหยางมาพลางชูเหลิ่งชิงซง พลางว่างมือข้างหนึ่งสะบัดยันต์เหลืองออกมาหนึ่งแผ่น
ยันต์เหลืองกลายเป็นแสงทองเส้นหนึ่งเกาะติดร่างทั้งสองคน ความเร็วของโอวหยางและเฉินฉางเซิงเพิ่มขึ้นสิบเท่าในชั่วพริบตา!