กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 24 ตะเกียงนิรันดร์ของโอวหยาง
ตาเฒ่าคนนี้สายตาฝ้าฟางไปแล้วหรือไร รับบุตรศักดิ์สิทธิ์เผ่ามารเป็นศิษย์แล้วยังเข้าข้างอีกหรือ
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องนั้น เรื่องนี้เป็นเฉินฉางเซิงที่ลงมือก่อนจริง ๆ
โอวหยางเอ่ยเสียงเบาว่า “ลูกศิษย์ของเจ้าไม่รู้มารยาท ศิษย์น้องข้าช่วยเจ้าสั่งสอนสักหน่อยเป็นอะไรไป”
ต้งซวีจื่อก็เอ่ยเสียงเบาไม่ต่างกัน “ไม่รู้มารยาทก็ตีจนบาดเจ็บสาหัสหรือ กฎของขุนเขาน้อยเจ้ายิ่งใหญ่กว่าขุนเขาชิงอวิ๋นของข้าอีกหรือ”
“ลูกศิษย์ใหม่ที่เจ้ารับมาผู้นั้นมีปัญหา!”
“ขำตายจริง ศิษย์ของขุนเขาน้อยเจ้ามีใครบ้างที่ไม่ใช่เด็กมีปัญหา”
“ศิษย์น้องหญิงข้าอยู่ที่นี่ ให้หน้าแก่ข้าหน่อย”
“เจ้ายังดึงเคราข้าอยู่เลย ในฐานะประมุขข้าไม่ต้องมีหน้าหรือ”