กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 23 ต้งซวีจื่อ
หินสิงโตพาโอวหยางทั้งสามทะลวงผ่านหมู่เมฆผืนหนึ่ง ทะยานขึ้นไปจนถึงปลายสุดของบันไดหินหยกขาว
โอวหยางทั้งสามกระโดดลงจากหลังหินสิงโต หินสิงโตมองโอวหยางอย่างระมัดระวัง แววตาเหมือนถามว่าเจ้าของมันจะไปได้หรือยัง เชื่องราวกับสุนัขสิงโตตัวน้อย
โอวหยางยื่นมือออกไปตบหัวหินสิงโตเบา ๆ แล้วส่งปราณแท้สายหนึ่งเข้าไปในร่างของมัน
หินสิงโตรู้สึกถึงปราณแท้ที่หมุนเวียนอยู่ในร่าง พลันดีใจจนแทบบ้า มันแลบลิ้นใส่โอวหยาง เห่างอกสองครั้ง แล้ววิ่งเผ่นลงเขาไปอย่างรวดเร็ว
โอวหยางหันกายกลับ เบื้องหน้าคือลานกว้างใหญ่ไพศาล ลานทั้งลานก่อขึ้นจากหยกทั้งสิ้น และบนแผ่นหยกนั้นมีปราณวิญญาณแผ่ซ่านออกมาเป็นเส้น ๆ ราง ๆ