เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 19 เก็บกวาดซากเละเทะ
“ข้าคือศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเจ้า ฟ้าถล่มก็ไม่ต้องกลัว!”
น้ำเสียงเรียบเฉยเอ่ยถ้อยแถลงอันห้าวหาญ การวางมาดครั้งนี้เป็นไปอย่างเป็นธรรมชาติและมีระดับการวางมาดสูงลิ่ว
ตอนที่โอวหยางก้าวออกจากห้องของเฉินฉางเซิง เขาอดไม่ได้ที่จะชื่นชมตัวเองในใจ
การวางมาดต่อหน้าศิษย์น้องระดับยอดคนกลุ่มนี้มันสุดยอดจริง ๆ ราวกับได้ดื่มน้ำอัดลมปี 1982 ที่สดชื่นเย็นสบาย!
โอวหยางปิดประตูห้องของเฉินฉางเซิง แล้วเบนสายตาไปยังลานบ้าน
ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่กิ่งก้านหนาแน่น จิ้งจอกทิเบตหน้าสี่เหลี่ยมตัวหนึ่งกำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะหิน ถือถ้วยชาไว้ในอุ้งมือพลางมองพระจันทร์
“ช่างมีอารมณ์สุนทรีเสียจริง! เจ้าไม่กลัวว่าศิษย์น้องของข้าจะจับได้ว่าเจ้าเป็นอสูรหรือ?” โอวหยางเดินไปตรงข้ามจิ้งจอกหน้าสี่เหลี่ยม รินชาให้ตัวเองหนึ่งถ้วยพลางกล่าว