กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
รอยยิ้มที่เกินจริงแข็งค้างอยู่บนใบหน้า ผังเหยียนถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว ดวงตาทั้งสองเบิกกว้าง เต็มไปด้วยความไม่ยินยอม
“คนบ้า!!!”
ไม่เพียงแต่เขา อัจฉริยะฟ้าประทานในรายนามมนุษย์ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างตาค้าง จ้องมองไปยังใจกลางลานชั้นใน
เพียงชั่วพริบตา หลี่ชิงซานก็ไม่เหลือแม้เถ้ากระดูก
ณ จุดเดิม เปลวเพลิงที่ร้อนระอุเผาไหม้อย่างถึงขีดสุด ประกายแสงบาดตานั้นทำให้ยากจะมองตรงๆ
เริ่มต้นด้วยการระเบิดตนเอง ทั้งยังระเบิดจนไม่เหลือซากแม้แต่นิดเดียว?
นี่... เป็นวิธีการต่อสู้แบบใดกัน?
“สมเป็นคนบ้าจริงๆ ยังคงสืบทอดกันมาได้เป๊ะเลย!”
หานซานดวงตาเย็นเยียบ นิ้วชี้และนิ้วกลางขวารวมกันเป็นดรรชนีกระบี่แล้วตวัดลง
แสงกระบี่นับหมื่นร่วงลงมาจากฟ้า พุ่งเข้าใส่เปลวเพลิงที่ร้อนระอุ