กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฮ่าๆๆ! เก๊กสิ ทำไมไม่เก๊กต่อล่ะ!”
เสียงหัวเราะดังประสานกันไปทั่วค่ายพัก
สายตาของนักศึกษาใหม่ทุกคนจับจ้องไปยังภิกษุจาริก พลางส่งเสียงยั่วยุอย่างบ้าคลั่ง
มุมปากของภิกษุจาริกกระตุกอย่างแรง ก่อนจะฝืนเค้นรอยยิ้มออกมา
“พวกโยมใจร้อนเกินไปแล้ว มันเพิ่งจะขั้นที่สาม... สี่เท่านั้นเอง”
รอยยิ้มเริ่มฝืนค้าง รูม่านตาของภิกษุจาริกหดวูบ เขาจ้องชายหนุ่มที่ยืนอยู่บนชั้นสี่แล้วหลับตาลงอีกครั้ง ใจสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
เป็นไปได้อย่างไร!
ในอดีตตอนที่เขาติดตามบำเพ็ญเพียรกับผู้ศรัทธาจันทราเย็น ก็เพราะทนรับการบำเพ็ญทุกรกิริยาไม่ไหว จนไม่อาจก้าวขึ้นสู่ขั้นที่หนึ่งได้ จึงจำใจต้องยอมแพ้ไป
กระทั่งต่อมาได้พบกับผู้ศรัทธาเทพมารตัณหา จนค้นพบหนทางลัด ถึงได้สามารถก้าวขึ้นมาถึงขั้นที่สามสิบได้