กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ม่านราตรีปกคลุมผืนป่า แสงจันทร์สลัวราง
จันทราเย็นแขวนสูงอยู่บนฟ้า ดูราวกับอยู่ไกลเกินเอื้อม
บันไดขึ้นสู่จันทราทอดตัวยาวจากยอดฟ้า ปูลาดลงมาสู่พื้นดิน
ภายในค่ายพักอันกว้างขวาง ชายหนุ่มเหยียบเท้าขวาลงบนขั้นบันไดที่หนึ่ง ยืนหลับตานิ่ง
“หลี่ชิงซาน?”
นักศึกษาทุกคนต่างมีสีหน้าประหลาดใจ จ้องมองแผ่นหลังอันผึ่งผายที่อยู่ด้านหน้า
เด็ดขาดเกินไปแล้ว
พวกเขายังไม่ทันได้ตั้งตัว หลี่ชิงซานก็เริ่มไต่บันไดแล้ว
ขั้นที่สามสิบ
ภิกษุจาริกไพล่มือไว้ด้านหลัง มุมปากยกยิ้มเล็กน้อย มองลงมายังชายหนุ่มเบื้องล่างด้วยความสนใจ