เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อการประชุมเลิกรา ผู้คนหลายร้อยคนก็ทยอยเดินออกไปอย่างพลุกพล่าน
แม้เหล่านักศึกษาจะไม่พอใจสักเพียงใด แต่เมื่ออาจารย์ทุกคนเห็นชอบ กฎระเบียบของศึกดาวรุ่งก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้อีก
โรงอาหารของโรงเรียนมัธยมอู่อี้ที่หนึ่งคึกคักเป็นอย่างยิ่ง
นักศึกษาทุกคนยังคงพูดคุยถึงรูปแบบศึกชุลมุน คาดเดากันว่าใครมีหวังคว้าอันดับหนึ่ง
ทว่าโต๊ะที่ทีมลั่วอิงนั่งอยู่กลับเงียบเป็นพิเศษ
อวี๋เหล่ย จงเซียน และคนอื่นๆ นั่งอยู่ข้างโต๊ะ มองหลี่ชิงซานอย่างตาค้างอ้าปากหวอ
เขาถือตะเกียบโกยอาหารเข้าปากอย่างบ้าคลั่ง ใช้เวลาไม่ถึงนาทีก็กินหมดไปหนึ่งถาด แล้วเปลี่ยนเป็นถาดที่สอง
จ้าวหงโจวกลืนน้ำลาย ก่อนถามอย่างลังเลว่า
“พี่ซาน นายหิวมากเลยเหรอ?”
“ก็ปกติ” หลี่ชิงซานเจียดเวลาตอบประโยคหนึ่ง ก่อนกินอาหารในถาดจนเกลี้ยงอย่างรวดเร็ว แล้ววางตะเกียบลุกขึ้น