เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่ชิงซานถือดาบยาวที่หยดเลือด ยืนอยู่หน้าซากศพ รอคอยอย่างเงียบเชียบ
ซากศพของสัตว์ร้ายทั้งสามตัวก่อนหน้านี้หายไปหมดแล้ว กลายเป็นรูปปั้นอยู่ตรงขอบลานราบ
แต่โหยวชิงหย่าต่างออกไป
หลี่ชิงซานยังไม่ลืมเจ้าสัตว์ประหลาดหนวดน่าขยะแขยงตัวนั้น
ทว่าแสงสีแดงกลับไม่ปรากฏออกมาเสียที ซากศพพร้อมกับเลือดบนพื้นค่อยๆ จางลงและหายไป ปรากฏรูปปั้นมนุษย์ขึ้นมาแทนที่ตรงขอบลานราบ
“ไม่เปลี่ยนร่างงั้นหรือ?” หลี่ชิงซานขมวดคิ้ว พลางนึกถึงความเป็นไปได้สองทาง
อย่างแรก การเปลี่ยนร่างเกี่ยวข้องกับพลังของเทพชั่วร้าย จึงไม่ถูกมิติยุทธ์บันทึกไว้
อย่างที่สอง ความสามารถในการเปลี่ยนร่างก็มีขีดจำกัด เมื่อครู่หัวของโหยวชิงหย่าถูกเขาฟันจนขาดเป็นหลายท่อน จึงไม่สามารถเปลี่ยนร่างได้
“สำหรับมิติยุทธ์แล้ว เทพชั่วร้ายก็เป็นเพียงอสุรกายชนิดหนึ่ง ไม่มีเหตุผลที่จะบันทึกไม่ได้”
หลี่ชิงซานค่อนข้างเอนเอียงไปทางอย่างที่สอง การพิสูจน์นั้นง่ายมาก เพียงนึกในใจ โหยวชิงหย่าก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง