กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในโรงฝึกอันกว้างใหญ่
นักศึกษาแต่ละคนเหงื่อซึมที่หน้าผาก สีหน้าจดจ่อ
ว่านเค่อซานเดินวนอยู่ท่ามกลางนักศึกษา คอยเอ่ยชี้แนะเป็นระยะ
เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง นักศึกษาทุกคนทยอยทำท่าสุดท้ายเสร็จ ก่อนจะทรุดนั่งลงกับพื้น
หลี่ชิงซานเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก ท้องส่งเสียงโครกคราก หิวจนแทบอยากกินวัวทั้งตัว
มองไปรอบๆ ก็เห็นว่าเพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ มีสภาพไม่ต่างจากเขา ดวงตาของทุกคนเป็นประกายเขียว
เว้นแต่อวี๋เหล่ยกับหงเชียน
แม้ทั้งสองจะเหงื่อท่วมศีรษะเหมือนกัน แต่สภาพกลับดูดีกว่าคนอื่นมาก
“มีเงินนี่มันดีจริงๆ แต่เช้าก็ดื่มสารอาหารสกัดแล้ว”
หลี่ชิงซานข่มความอิจฉาในใจ แล้วเลื่อนสายตากลับมาเงียบๆ