กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 226 ยากหักห้ามใจ
ซูจิ่วเหนียงซบอยู่ในอ้อมอกของเขา ปลายจมูกอบอวลไปด้วยกลิ่นอายเย็นใสอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว หัวใจที่แขวนลอยมาหลายวันพลันสงบลงได้อย่างแท้จริง
นางผงกศีรษะเบา ๆ น้ำเสียงอ่อนนุ่มละมุนละไม แฝงความอาลัยอาวรณ์อย่างจริงใจอยู่หลายส่วน “คิดถึงเจ้าค่ะ คิดถึงอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน”
ถ้อยคำเรียบง่ายเพียงไม่กี่คำ ตรงไปตรงมาและเปิดเผย โดยไร้การปิดบังแม้เพียงครึ่งส่วน
หัวใจของหลี่เฉิงจิ่นพลันอ่อนยวบลง ความหงุดหงิดใจจากการถูกกักบริเวณหลายวัน ความคิดถึงที่ไม่เคยหยุดหย่อนทั้งวันทั้งคืน และความห่วงหาอาทรยามมองตากันแต่ไกล ต่างพรั่งพรูออกมาในบัดดล แปรเปลี่ยนเป็นเกลียวคลื่นแห่งความเสน่หาอันร้อนผ่าวที่โอบล้อมเขาไว้จนสิ้น
เขากระชับลำแขนแน่นขึ้น กอดรัดนางไว้แนบแน่นยิ่งกว่าเดิม ราวกับปรารถนาจะหลอมรวมคนผู้นี้เข้าไปในกระดูกและสายเลือดให้รู้แล้วรู้รอด