ตอนที่ 164 กลับสู่เมืองหลวง

ตอนที่ 164 กลับสู่เมืองหลวง

รัตติกาลยิ่งลึกล้ำ เรือนเก่าตระกูลซูกลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครา มีเพียงโคมกล้วยไม้ดวงนั้นที่ยังคงสว่างไสว แสงอันอบอุ่นสาดส่องลงบนกรอบหน้าต่าง ทั้งยังสะท้อนประกายความหวังอันกระจ่างชัดในดวงตาของซูจิ่วเหนียง

นางวางโคมบุปผาลงบนโต๊ะหนังสือ มิได้จมปลักอยู่กับความรักใคร่ของหนุ่มสาว หากแต่หมุนกายหยิบยกรายการบัญชีของโรงทอขึ้นมา ปลายนิ้วจรดลงบนหน้ากระดาษ สีหน้าสงบนิ่งมีสมาธิยิ่งนัก

นางรู้ดีว่ามีเพียงรักษาและปกป้องรากฐานของตนให้มั่นคง จึงจะสามารถเผชิญหน้ากับวันเวลาในภายภาคหน้า ไม่ว่าพานพบหรือพลัดพราก ก็ล้วนวางตนได้อย่างสุขุม

วันรุ่งขึ้น ราวยามเฉิน ด้านนอกศาลาว่าการเจียงหนิง ขบวนคุมขังนักโทษก็ตระเตรียมพร้อมออกเดินทางแล้ว