กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 127 ตอบโต้
ยามที่ผู้ดูแลโจวรุดมาถึงเรือนเก่าตระกูลซู ซูจิ่วเหนียงกำลังนั่งอยู่ริมหน้าต่าง ในมือประคองถ้วยชาร้อน สายตาจับจ้องทิวทัศน์หิมะนอกหน้าต่างอย่างตั้งอกตั้งใจ
ปีก่อน ๆ ร่างกายนางอ่อนแอนัก ทุกคราที่ย่างเข้าสู่ฤดูเหมันต์ จึงเป็นช่วงเวลาที่นางทรมานที่สุด แทบจะนอนซมอยู่บนเตียงทุกเมื่อเชื่อวัน ด้วยเกรงว่าหากเผลอต้องไอเย็นเพียงนิด จะทนรับไม่ไหวจนสิ้นใจไปเสีย
ในครานั้น ลมและหิมะนอกหน้าต่างสำหรับนางแล้วเปรียบเสมือนยาพิษปลิดวิญญาณ เพียงมองเพิ่มอีกสักแวบ ร่างกายก็ยากจะทานทน