ตอนที่ 126 โผล่พ้นผิวน้ำ

ตอนที่ 126 โผล่พ้นผิวน้ำ

ซูจิ่วเหนียงถอนหายใจแผ่วเบา เก็บแผ่นกระดาษไว้อย่างระมัดระวังรอบคอบ

ในเมื่อชั่วขณะนี้ยังไม่อาจแน่ใจได้ ก็ทำได้เพียงดำเนินการตามแผนเดิม จับตาดูจ้าวชุนเถียนอย่างใกล้ชิดต่อไป รอให้อีกฝ่ายเผยพิรุธออกมา

ยามอรุณของวันถัดมา ลมหนาวยังคงพัดกระหน่ำไม่หยุด ในตรอกใกล้โรงทอผ้า หิมะทับถมหนาขึ้นอีกหลายส่วน คนสัญจรบางตายิ่ง มีเพียงลมหนาวที่ม้วนพาละอองหิมะปลิวว่อนไปทั่ว พัดกระทบใบหน้าจนเจ็บแปลบ

ช่างทอผ้าผู้รับหน้าที่เฝ้าจับตาดูอย่างลับ ๆ ได้มาดักรออยู่ตรงมุมลับตาคนบริเวณปากตรอกตั้งแต่เช้าตรู่ กระชับเสื้อนวมบนกายแน่น สายตาจับจ้องมุมกำแพงที่จ้าวชุนเถียนซ่อนแผ่นกระดาษไว้เมื่อวานอย่างไม่วางตา ไม่กล้าเกียจคร้านแม้เพียงเสี้ยว ด้วยเกรงว่าจะพลาดร่องรอยเบาะแสใดไป