กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 496 พรสวรรค์วิถีกระบี่ 10: ครรภ์กระบี่แต่กำเนิด
สายลมพัดโชย ปอยผมของลู่เสี่ยวอวี๋ปลิวไสว
ดวงตาของนางสั่นไหวน้อยๆ สองมือน้อยๆ เผลอกำหมัดเบาๆ
ลู่เสี่ยวอวี๋พยายามจะพูดอยู่หลายครั้ง แต่คำพูดมาถึงริมฝีปากแล้วกลับพูดไม่ออกสักคำ
พริบตาต่อมา นางก็เห็นเพียงชายหนุ่มชุดดำตรงหน้าหายวับไปจากที่ไกลๆ แล้วจู่ๆ ก็มาโผล่อยู่ตรงหน้านาง ฝ่ามืออุ่นๆ วางลงมาขยี้ผมของนางเบาๆ จนยุ่งเหยิงไปหมด
นี่เป็นการกระทำที่ลู่สวินชอบทำที่สุด เมื่อก่อนลู่อวี๋มักจะถลึงตาใส่เขาอย่างแง่งอน แล้วรีบยกมือขึ้นมาจัดผมที่ยุ่งเหยิงของตัวเอง
แต่ในยามนี้ ลู่อวี๋กลับยังคงปล่อยสองมือทิ้งไว้ข้างตัว และอดไม่ได้ที่จะก้มศีรษะลงเล็กน้อย