กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 470 ศัตรูไปได้ เราก็ไปได้
ลู่สวินได้ยินสิ่งที่ท่านเซียนเซิงพูด ก็รู้สึกสะเทือนใจจนหวั่นไหวไปหมด
ความหมายของท่านเซียนเซิงชัดเจนจนไม่รู้จะชัดเจนยังไงแล้ว และคำพูดเรียบง่ายเพียงประโยคนี้ กลับแฝงพลังมหาศาลเอาไว้อย่างไร้ที่สิ้นสุด!
ฟ้าดินไร้ปรานี มองสรรพสิ่งเป็นเพียงหุ่นฟาง
แต่มนุษย์ไม่ทำเช่นนั้น
ในเมื่อมนุษย์ดูดซับเต๋าแห่งสวรรค์ไปส่วนหนึ่ง เช่นนั้นย่อมต้องมีหลักคุณธรรมสถิตอยู่ด้วย!
‘ที่แท้เหตุผลที่ท่านเซียนเซิงชอบบอกว่าจะไปคุยกับคนอื่นให้รู้เรื่องอยู่บ่อยๆ มันคือเหตุผลแบบนี้นี่เอง!’ ลู่สวินคิดในใจ