เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 469 คุยด้วยเหตุผลกับเต๋าแห่งสวรรค์
“กับเต๋าแห่งสวรรค์... คุยด้วยเหตุผลเนี่ยนะขอรับ” ลู่สวินทวนคำพูดของท่านเซียนเซิงในใจ ตาค้างอ้าปากหวอ
อย่างที่ท่านเซียนเซิงเพิ่งพูดไป เต๋าแห่งสวรรค์คือตัวตนอันสูงสุด เป็นกฎเกณฑ์ชนิดหนึ่ง มันไม่รู้จักคำว่าเมตตา ในสายตามันทุกสรรพสิ่งเท่าเทียมกันหมด ถ้าอย่างนั้นย่อมไม่มีทางยอมฟังเหตุผลอยู่แล้ว
เพราะงั้นที่ท่านเซียนเซิงบอกว่าคุยด้วยเหตุผล ย่อมไม่ใช่การไปยืนพูดกล่อมเต๋าแห่งสวรรค์แน่ แต่หมายถึง ‘การคุยด้วยเหตุผล’ ในแบบฉบับปกติของท่านเองต่างหาก!
“ท่านเซียนเซิง แล้ว... แล้วยังไงต่อหรือขอรับ” ลู่สวินเริ่มติดอ่างตามศิษย์พี่หญิงรองไปอีกคน
“แล้วข้าก็กลายเป็นคนไร้ประโยชน์ไปน่ะสิ” ท่านเซียนเซิงยิ้มอย่างปล่อยวาง ดูเหมือนไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจสักนิด