เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 444 การแย่งชิงก่อนหลัง
ท่านเซียนเซิงไม่ได้หันมองหน้าลู่สวิน แต่ก็พอเดาได้ว่าตอนนี้น่าจะมีแต่ความประหลาดใจเต็มหน้าเขา
ตามหลักแล้ว ด้วยพลังระดับท่านเซียนเซิง ทั่วใต้หล้านี้มีที่ไหนบ้างที่ไปไม่ได้?
บนยอดเขามีอะไรกันแน่ ถึงขนาดกันท่านเซียนเซิงไว้ได้?
‘ขนาดท่านเซียนเซิงยังเข้าออกตามใจชอบไม่ได้ หรือว่าจะเป็นที่ที่อันตรายมาก?’ ลู่สวินคิดในใจ
ท่านเซียนเซิงหันหลังกลับไปแล้วโบกมือเบาๆ พูดว่า “เสี่ยวอู่ เจ้าไม่ต้องคิดมากหรอก มันไม่ได้ซับซ้อนขนาดนั้น”
เขาพูดต่อ “บนยอดเขามีประตูบานหนึ่ง ประตูนั้นเชื่อมต่อกับลานเรือนทั้งหลัง ประตูบานนี้ข้าฝืนบุกเข้าไปได้ แค่สะบัดแขนเสื้อก็พังได้แล้ว แต่ถ้าประตูพัง ลานเรือนทั้งหลังก็จะพังตามไปด้วย เพราะงั้นข้าถึงเข้าไปไม่ได้ และเข้าไปก็ไม่มีความหมายอะไร”
พอลู่สวินได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจโล่งอก ซึ่งทำให้เขาสบายใจขึ้นมาหน่อย “ที่แท้ข้าก็คิดไปเอง”
ขณะเดียวกัน เขาก็อดสงสัยไม่ได้