กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 443 ดินแดนที่มิอาจรู้
“น้องชายของท่านเซียนเซิงหรือ” ทุกคนตรงนั้นต่างพากันชะงักไปเห็นๆ สีหน้างุนงงไปตามๆ กัน
ในบรรดานั้น คนที่งงเป็นไก่ตาแตกที่สุดก็คือลู่สวิน
‘ขาดทุนแล้ว ขาดทุนย่อยยับเลยทีเดียว!’ ลู่สวินคิดในใจ
เขาอดนึกขึ้นมาไม่ได้ว่า ตอนที่อยู่ทวีปประจิม ตนกับผิงซานไห่นับกันเป็นสหาย
เพราะไม่ได้อยู่สำนักเดียวกัน การจะมานั่งนับลำดับอาวุโสมันยุ่งยาก นับเป็นสหายกันจะได้ไม่กระอักกระอ่วนใจทั้งสองฝ่าย
แต่พอนึกดูตอนนี้ เรื่องมันไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด!
‘ถ้ามองแบบนี้แล้ว เอาเข้าจริงๆ ผิงซานไห่ก็ต้องเรียกข้าว่าท่านอาจารย์อาผู้อาวุโสด้วยซ้ำ!’ ลู่สวินรู้สึกว่าตัวเองเสียเปรียบเข้าให้แล้ว