เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 439 ท่านอาจารย์อาผู้อาวุโสกลับสำนัก
นกกระเรียนกระดาษบินรวดเดียวอยู่บนฟ้า ไม่นานก็บินกลับมาถึงแดนบูรพา
พอเข้าสู่แดนบูรพาอันเป็นที่ตั้งของสำนักมาร ลู่สวินที่ตึงเครียดมาตลอดก็ผ่อนคลายลงได้เสียที
‘ยังไงถิ่นตัวเองก็รู้สึกปลอดภัยที่สุดแฮะ’ ลู่สวินคิดทอดถอนใจ
และหลังจากนกกระเรียนกระดาษบินเข้าสู่แดนบูรพา ศิษย์พี่หญิงรองที่หลับตาปรับลมปราณก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น
“ศิษย์พี่หญิงรอง ท่านฟื้นฟูเป็นอย่างไรบ้างขอรับ” ลู่สวินถามด้วยความห่วงใย
สีหน้าของศิษย์พี่หญิงรองสงบนิ่ง ตอบกลับมาว่า “ไม่...ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้ว”
เจี้ยนชี่จิ้นลอยตัวอยู่ข้างกายลู่สวิน พอมองดูแดนบูรพาอันคุ้นตา ตัวกระบี่ก็อดสั่นไหวเบาๆ ไม่ได้
ในเมื่อถึงแดนบูรพาแล้ว เช่นนั้นก็อยู่ห่างจากสำนักมารไม่ไกลแล้ว
พอกลับถึงสำนักมาร ตามกฎแล้วมันก็ต้องกลับไปที่เขาฉางซาน