0431

ตอนที่ 431 ทางเริ่มเป๋ไปอีกแล้ว

เงาร่างเลือนรางบนท้องฟ้าหายวับไปแบบนั้น ความมืดมิดที่ปกคลุมแถบนี้ถูกฉีกออกจากตรงกลางก่อน แล้วแตกกระจายกลายเป็นผุยผงในพริบตา!

ดวงตายาวรีสามดวงบนฟ้าปรากฏขึ้นพร้อมท่าทีหยิ่งผยอง ราวกับกำลังมองทุกสิ่งจากที่สูง แต่กลับต้านดาบนี้ไว้ไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว

บางทีตัวตนนั้นอาจจะอยู่ระดับสูงส่งจริงๆ บางทีเขาอาจจะเก่งกาจจนเหลือเชื่อ แต่เงาร่างก็เป็นแค่เงาร่าง ท่านเซียนเซิงแค่เขียนตัวหนังสือลงไปตัวเดียว ก็ฟันทำลายมันทิ้งได้อย่างง่ายดาย

หลังจากเสียงเซิงเซิงม่านทำลายเงาร่างแล้ว ตัวอักษรคำว่า ‘กระบี่’ บนตัวดาบก็เริ่มสลายไป

เดิมทีมันก็เปล่งประกายแสงสีทองอยู่แล้ว พอสลายออกไป จึงกลายเป็นละอองแสงสีทองพร่างพราวเต็มท้องฟ้า

เมื่อความมืดถูกฉีกออก ละอองแสงสีทองก็สาดส่องลงมาพร้อมกับแสงแดดเจิดจ้า มอบความอบอุ่นขึ้นมาเป็นระลอก

ความหนาวเหน็บ อึดอัด และหวาดกลัวก่อนหน้านี้ล้วนสลายหายไป นำพาความรู้สึกสบายตัวอย่างพอดิบพอดีกลับคืนมา

ลู่สวินมองภาพตรงหน้า แล้วอุทานขึ้นมาในใจเหมือนพวกผู้เล่นสายเกรียนว่า