เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 430 แสงสว่างและความมืดที่ถักทอเข้าด้วยกัน
ซีโจว นอกเมืองลั่วฮวา
ความมืดมิดกลืนกินทุกสิ่งรอบด้าน มืดจนมองไม่เห็นแม้แต่มือตัวเอง
ดวงตาเรียวยาวสามดวงบนท้องฟ้าช่างเย็นชาเหลือเกิน ก้มมองทุกสิ่งเบื้องล่างราวกับเทพเจ้ากำลังจ้องมองมดปลวก
ถึงแม้แขนทั้งสองข้างของนักบวชลำดับสองจะถูกกระบี่ไม้ฟันขาดสะบั้น เขาก็น่าจะดูอ่อนแรงลงบ้าง
แต่ในยามนี้ ร่างของเขากลับแผ่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งออกมา
ระดับชั้นของกลิ่นอายนี้บดขยี้ทุกคน ขณะเดียวกันก็ขัดแย้งกับพลังของทุกคนในทวีปเทียนเฉิน
ตาคู่ที่เปิดอยู่ของนักบวชลำดับสองเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทลึกล้ำ มีเพียงดวงตาแนวนอนตรงหน้าผากเท่านั้นที่ยังคงปิดสนิทอยู่
กู้เสี่ยวหม่านยืนอยู่หน้าลู่สวินกับเหมาหนานเป่ย นิ้วมือขวายกขึ้นเบาๆ กระบี่ไม้ก็พุ่งออกไป
นักบวชลำดับสองคิดจะอัญเชิญเทพประทับร่าง กู้เสี่ยวหม่านย่อมไม่ยอมให้สมหวัง หากไม่ลงมือตอนนี้แล้วจะรอตอนไหน