เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 412 แน่ใจนะว่าฉันไม่ใช่บอส?
ทางเหนือของทวีปประจิม สันเขาเทียนปัว
นี่คือจุดท่องเที่ยวยอดนิยมที่อยู่ไม่ไกลจากเมืองซวงอวี่นัก และเป็นที่ที่น่าสนใจมากแห่งหนึ่ง
แนวสันเขานี้มีรูปร่างแปลกตา มองจากไกลๆ จะดูคล้ายเขาควายคู่หนึ่ง
และหากผู้บำเพ็ญบินผ่านระหว่างเขาควายคู่นี้ด้วยความเร็วสูงมาก ก็จะได้ยินเสียงสะท้อนก้องเป็นระลอกคลื่น สันเขาเทียนปัวจึงได้ชื่อนี้มา
ในเวลานี้ มีนกกระเรียนกระดาษสองตัวกำลังบินไปบินมาอยู่เหนือน่านฟ้าของสันเขาเทียนปัว
“เอ๊ะ? ทำไมไม่มีเสียงล่ะ” เซียวหลงเปาในชุดเสื้อสีเหลืองสงสัย “ต้องเป็นเพราะเมื่อกี้ฉันบินไม่เร็วพอแน่ๆ ขอลองอีกรอบ!”
พูดจบ เธอก็บังคับนกกระเรียนกระดาษกลับลำกลางอากาศ แล้วบินตรงไปยังเหนือน่านฟ้าสันเขาเทียนปัวที่เป็นเหมือนเขาควายอีกครั้ง
“เด็กชะมัด” ลู่เสี่ยวยวี๋พูดขึ้น
จากนั้น เธอก็เร่งนกกระเรียนกระดาษ บินพุ่งไปข้างหน้าสุดแรง และพอได้ยินเสียง “ป๊อป—” ก็ยิ้มดีใจเล็กน้อย