เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 411 ที่แท้ ‘เสน่ห์เย้ายวน’ ก็ต้องใช้แบบนี้
หญิงสาวเผ่าต่างแดนคนนี้ นอกจากผิวที่ดูซีดคล้ายคนตายไปหน่อยแล้ว หน้าตาก็ถือว่าสวยใช้ได้
หากมองในอีกมุมหนึ่ง ถ้าคิดว่านางเป็นแวมไพร์สาว ผิวที่ขาวซีดแบบนี้ก็ดูจะมีเสน่ห์ดึงดูดไปอีกแบบ
ขณะเดียวกัน ผิวที่ขาวซีดจนเกินไปก็ยิ่งขับให้ริมฝีปากของนางดูแดงสดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
ตอนนี้ ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงสดนั้นกำลังเผยอออกเล็กน้อย ทั้งยังมีคราบเลือดเปรอะอยู่ ยิ่งทำให้ดูงามเศร้าขึ้นมาท่ามกลางแววตาเลื่อนลอย
ลู่สวินสบตานางอยู่ตลอดเวลา ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนอีกครั้งว่า “เจ้าชื่ออะไร”
หญิงสาวเผ่าต่างแดนตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า “จื่อถง”
นางมีดวงตาสีม่วงเข้มคู่งามที่ดูพิศวงแปลกตา และชื่อของนางก็คือจื่อถง
พอลู่สวินได้คำตอบก็พยักหน้าเบาๆ
‘เสน่ห์เย้ายวนนี่ได้ผลดีเหมือนกันแฮะ’ ลู่สวินคิดในใจ