เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 405 พัดพาฝันสู่ซีโจว
“เอ๋?” ลู่อวี๋ได้ยินสิ่งที่ลู่สวินพูดก็อึ้งไปทันที
นางอดนึกถึงตอนเรียนหนังสือเมื่อก่อนไม่ได้ เวลาที่เจอโจทย์ที่ทำไม่ได้ นั่งเค้นสมองอยู่ที่โต๊ะจนแทบจะกัดด้ามปากกาพัง พี่ชายก็จะมานั่งข้างๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า
“ทำไม่เป็นเหรอ เดี๋ยวพี่สอนให้นะ!”
แน่นอนว่าความทรงจำช่วงนี้หยุดลงตอนมัธยมปลาย
เพราะโจทย์หลังจากนั้น ลู่สวินเองก็ทำไม่เป็นเหมือนกัน
ใครจะไปคิดล่ะว่า ช่วงที่ความรู้พีคที่สุด รอบรู้ที่สุดของใครหลายคน กลับเป็นช่วง ม.ปลายปีสุดท้ายซะงั้น?
จะให้คนที่เรียนจบมหาวิทยาลัยแล้วไปติวให้เด็ก ม.ปลาย นี่มันไม่ฝืนใจกันเกินไปหน่อยเหรอ!?
แต่ในความทรงจำของลู่อวี๋ พี่ชายสอนอะไรให้นางเยอะมากจริงๆ
ไม่ใช่แค่เรื่องเรียน แม้แต่ทักษะการใช้ชีวิตอย่างการทำกับข้าว ส่วนใหญ่ก็เป็นพี่ชายนี่แหละที่สอน