เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 385 ปฏิบัติการช่วยตัวเอกของโลก
นอกพรมแดนซีโจว สำนักเพลิงเหยียน
ลู่สวินนั่งอยู่บนนกกระเรียนกระดาษ ได้กลิ่นคาวเลือดที่ลอยวนรอบตัว ก็รู้สึกเหนื่อยล้าอย่างที่ไม่ได้เจอมานาน
“ชนะแล้ว” บนใบหน้าเขามีรอยยิ้มบางๆ เหมือนยกภูเขาออกจากอก
เจี้ยนชี่จิ้นบินกลับมาอยู่ข้างกายเขา ลอยนิ่งข้างฝักกระบี่ พลางส่งเสียงกระบี่กังวานเบาๆ ราวกับกำลังถามฝักกระบี่ว่า “เจ้าบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า”
ซางไห่ชิงกับผู้อาวุโสสำนักเพลิงเหยียนที่เหลืออีกไม่กี่คนบินมาหาลู่สวิน แล้วพากันค้อมตัวคารวะ “ขอบคุณท่านที่ยื่นมือเข้าช่วย สำนักเพลิงเหยียนซาบซึ้งใจยิ่งนัก!”
ลู่สวินรับการคารวะนั้นอย่างผึ่งผาย ก่อนพูดเรียบๆ ว่า “ไม่ต้องมากพิธี”
ในสายตาเขา เขาแค่บังเอิญผ่านมาทางสำนักเพลิงเหยียนเท่านั้น
ตลอดทางมานี้ ขอแค่เจอกับเผ่าต่างแดน เรื่องที่ช่วยได้เขาก็ช่วยแน่นอน
ได้ทั้งช่วยชีวิตคน แถมยังกอบโกยค่าประสบการณ์กับแต้มคุณูปการมาได้อีกระลอก มีอะไรไม่ดีล่ะ