0384

ตอนที่ 384 สง่างามเหนือกาลเวลา ศักดิ์ศรีแห่งผู้ฝึกกระบี่

บนกำแพงเมืองหลอมกระบี่ เยี่ยสุยอันยืนมองประกายกระบี่สายแล้วสายเล่าที่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า มองเหล่าผู้อาวุโสผู้ฝึกกระบี่ที่เหาะเหินควบคุมกระบี่เข้ามาทีละคน เขารู้สึกเพียงว่าภาพตรงหน้านี้ ตนคงไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต

ชั่วพริบตาเดียว เหนือกำแพงเมืองใหญ่แห่งนี้ก็เต็มไปด้วยกระบี่บิน

บางคนผมขาวโพลนทั้งหัว บางคนร่างกายพิการ บางคนเหลืออายุขัยอีกไม่มาก... แต่พอมีกระบี่อยู่ในมือ สิ่งที่แผ่ออกมาจากร่าง ล้วนเป็นศักดิ์ศรีและจิตวิญญาณของผู้ฝึกกระบี่ทั้งสิ้น!

ดั่งที่ผู้ฝึกกระบี่ตาเดียวคนนั้นว่าไว้ ความสง่างามของเหล่าผู้ฝึกกระบี่อย่างพวกเรา ไร้ผู้ใดเปรียบในใต้หล้า!

คิดจะยึดครองเมืองหลอมกระบี่แห่งนี้งั้นหรือ...

ถามกระบี่ของข้าหรือยัง!

แม้เมืองหลอมกระบี่จะเป็นเมืองสำหรับคนแก่มาพักผ่อน แต่ก็ใช่ว่าใครจะมารังแกได้ตามใจชอบ

เหมือนประโยคนั้นบนโลกที่ว่า ใครจะมาถามว่า เหลียนพัวแก่แล้ว ยังกินข้าวไหวอยู่หรือไม่!?

เผ่าพันธุ์ต่างแดนนอกกำแพงเมือง ต้องฆ่าให้หมด!