กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 343
ภูเขาหลังสำนักมาร เรือนหนังสือน้อย
หิ่งห้อยที่ภูเขาหลังสำนักอยู่รอดได้ตลอด ไม่ว่าจะฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง หรือฤดูหนาว
ขอแค่วันไหนฝนไม่ตก พอกลางคืนก็จะพากันออกมาบินลอยไปลอยมา
ลู่สวินผลักหน้าต่างเปิดออก มองดูหิ่งห้อยนอกห้องบินว่อนไปมา พลางรอร้านค้าแต้มผลงานเปิดให้ใช้งาน
เมื่อกี้เขาเข้าไปดูในบอร์ดมาแล้ว มีผู้เล่นจำนวนน้อยมากที่บังเอิญช่วยกันรุมฆ่าพวกต่างเผ่าตายไปได้ เลยมีแต้มผลงานติดตัวอยู่นิดหน่อย
เพราะอย่างนั้น ในบอร์ดเลยมีผู้เล่นไม่น้อยพากันบอกว่า กำลังตั้งหน้าตั้งตารอให้ร้านค้าเปิด หวังว่าจะเอาแต้มผลงานของตัวเองไปแลกของดีๆ ได้บ้าง
ลู่สวิน “ฝันไปเถอะ”
สันดานเกมหมาๆ แบบนี้ แต้มผลงานแค่หลักหน่วย จะไปแลกอะไรได้