เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 342 ชมสิ ชมนางเสียงดังๆ เลย
เชิงเขาจ้างซาน หน้ากระท่อมไม้หลังเล็ก
พอลุงกุ้ยสาธิตเป็นรอบที่สามสิบ หลินฉานก็เริ่มจับทางได้แล้ว
นางลองกวัดแกว่งเจ้อกูเทียนในมือดู ท่าทางก็ถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว
ลุงกุ้ยค่อยๆ หันตัวกลับมา พอเห็นว่าหลินฉานก็จับเคล็ดวิชาได้แล้ว ก็พยักหน้าอย่างพอใจ แล้วเขียนคำสองคำลงบนพื้น “สิบวัน”
ความหมายคือให้พวกเขากลับไปฝึกที่ภูเขาหลังสำนักก่อน ให้คุ้นเคยกว่านี้ แล้วอีกสิบวันค่อยมาเรียนกระบวนท่าที่สอง นั่นคือแทง
หลินฉานเห็นผู้เฒ่าใบ้เก็บไม้เท้า ก็เข้าใจได้ในทันที ‘ที่แท้ท่านอาจารย์ก็เรียนเป็นตั้งนานแล้วนี่เอง’
ไม่อย่างนั้น ลุงกุ้ยก็คงสาธิตต่อแล้ว
‘ท่านอาจารย์เก่งจังเลย’ นางคิดในใจ
ลู่สวินยกมือขวาขึ้น ลูบหัวเสี่ยวฉานเบาๆ แล้วพูดว่า “ไม่เลวๆ เรียนรู้ได้ไวมาก”