เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 330 ชายหนุ่มกับแมว
ทางฝั่งสำนักมาร กงซูผานออกเดินทางไปแล้ว ส่วนพวกผู้อาวุโสระดับสูงของสำนักเขาเอกกระบี่กับสำนักเขาหมื่นกระบี่ยังคงทำงานใช้แรงอยู่ในป่าหลงใหล
ศิลาค้ำแดนประจิมย่อมต้องนำกลับไปวางไว้ที่ชายแดนประจิม จะปล่อยให้มันอยู่ในป่าหลงใหลต่อไปคงไม่ได้
แต่ที่น่ากระอักกระอ่วนใจก็คือ ถึงศิลาค้ำแดนก้อนนี้จะบินออกมาเอง แต่ก็คงไม่ใช่ว่าแค่บอกมันว่า “บินกลับไป” แล้วมันจะยอมบินกลับไปเองใช่ไหม
ความจริงแล้ว... มันทำได้จริงๆ นั่นแหละ
ตัวตีต๋าเองก็สัมผัสได้ว่า พอออกจากเขตแดนประจิม ทุกสิ่งทุกอย่างดูเหมือนจะได้รับผลกระทบไปหมด
มันจะรู้สึกอ่อนเพลียและหมดแรงอย่างรวดเร็ว
เรื่องนี้อาจมีเบื้องลึกเบื้องหลังบางอย่าง แต่นี่ก็แสดงให้เห็นแล้วว่า ศิลาค้ำแดนจำเป็นต้องอยู่ในเขตแดนประจิมเท่านั้น