เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 300 ปราณกระบี่แต่กำเนิดปะทะปราณกระบี่แต่กำเนิด
“ด่านสองก็ผ่านแล้ว” ผิงซานไห่หรี่ตาลงเล็กน้อยแล้วพูดขึ้น
ชั่วลมหายใจเดียวก็ผ่านด่าน ใช้เวลาแค่ลมหายใจเดียวอีกแล้ว!
ผิงซานไห่สบตากับเฉียนเจิ้งอีแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองเยี่ยสุยอันศิษย์ตัวเองพร้อมกัน
ตอนที่เยี่ยสุยอันผ่านด่าน ย่อมไม่เร็วขนาดลู่สวิน พวกเขากลัวว่าพอเยี่ยสุยอันได้ยินเรื่องนี้เข้าแล้วจะตกใจเกินไป จนเกิดการเปรียบเทียบในใจ ทำให้จิตใจสั่นคลอนและใจกระบี่ไม่มั่นคง
ใครจะคิดว่าเยี่ยสุยอันกลับมีสีหน้าสงบนิ่ง แววตาเปี่ยมด้วยความมั่นใจ พลางพึมพำกับตัวเอง “เป็นอย่างที่คิดจริงๆ”
เขาไม่ได้ประหลาดใจเลย
ถ้าลู่สวินทำได้ไม่ดี เขาอาจจะแปลกใจขึ้นมาบ้างเสียด้วยซ้ำ...
ก่อนหน้านี้ ตอนที่ลู่สวินผ่านด่านแรก ที่เขารู้สึกตื่นตะลึงก็เพราะนึกไม่ถึงว่ารุ่นพี่ลู่จะผ่านด่านด้วยวิธีแบบนั้น