เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 264 ท่านเซียนเซิงผู้ลึกลับ
ริมลำธารบนภูเขาหลังสำนัก พอลู่สวินได้ยินท่านเซียนเซิงพูดว่า “เพราะเจ้าไม่ได้เป็นกายกระบี่แต่กำเนิดตัวจริงน่ะสิ” เขาก็ได้แต่แตะจมูกตัวเอง แล้วหัวเราะแห้งๆ แก้เก้อไปสองที
“สมแล้วจริงๆ ที่ไม่มีเรื่องไหนปิดบังท่านเซียนเซิงได้เลยขอรับ” พอหัวเราะเสร็จ เขาก็ถือโอกาสประจบเอาใจแถมไปด้วยหนึ่งดอก
เรื่องนี้เขาไม่ได้ตื่นตระหนกอะไร เพราะท่านเซียนเซิงคงไม่ว่างจัดจนถึงขั้นวิ่งโร่ไปแก้ข่าว บอกคนทั้งโลกว่า “ศิษย์เล็กของข้าไม่ได้เป็นกายกระบี่แต่กำเนิด อย่าไปเชื่อลมปากเหลวไหลของมันเชียวนะ!”
ท่านเซียนเซิงจะไปทำเรื่องไร้สาระแบบนั้นได้ยังไงกัน
ยามนี้ ท่านเซียนเซิงในชุดคลุมสีขาวแหงนหน้ามองฟ้า มือทั้งสองไพล่อยู่ด้านหลัง นิ้วชี้มือขวายกขึ้นเคาะหลังมือซ้ายเบาๆ เป็นระยะ พลางเอ่ยว่า