กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 263 ความแตกต่อหน้าท่านเซียนเซิง
ภายในห้องนอนของลู่สวิน ณ เรือนหนังสือน้อย
เขามองฝักกระบี่ที่พยักหน้าหงึกๆ พลางกระตุกมุมปากเบาๆ
“เป็นแบบนี้จริงๆ ด้วย!” เขาพูดไม่ออกไปพักหนึ่ง
มิน่าล่ะ ถึงว่าทำไมตอนนั้นถึงพาฝักกระบี่ออกมาได้ง่ายดายขนาดนั้น มิน่ามันถึงทำดีกับฉันมาตลอด ถึงว่าทำไมถึงได้ชอบมาคลอเคลียติดหนึบขนาดนี้
คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่านี่จะเป็นการปูเรื่องชั้นยอดเอาไว้ตั้งแต่แรก!
‘ตอนที่ข้าขึ้นเขาซ่อนกระบี่ กระบี่เล่มน้อยในใจกระบี่ก็ก่อตัวขึ้นแล้ว’
‘แต่ตอนนั้น ร่างกายไม่ได้มีความเปลี่ยนแปลงอะไรชัดเจนสักนิด’
‘หรือว่าตั้งแต่ตอนนั้น ข้าก็เริ่มเดินบนเส้นทางใช้กายหลอมกระบี่นี่ไปแล้วจริงๆ?’
‘แล้วทำไมถึงเพิ่งจะมาเห็นผลเอาป่านนี้กันล่ะ?’