เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 156 เคล็ดกระบี่ในบทเพลงเจ้อกูเทียน
ในห้อง ลู่สวินกวาดตามองโล่หมึกที่ลอยวนรอบตัวอีกรอบ แล้วคิดในใจว่า ‘นี่คงเป็นสีดำเหลือบประกายหลากสีในตำนานสินะ’
เรื่องพลังป้องกันของโล่หมึกกับปริมาณมานาที่ต้องใช้ ลู่สวินลองศึกษาดูคร่าวๆ แล้ว ก็รู้สึกว่ามันเหมาะกับตัวเองจริงๆ
สำหรับคนอื่น การกินมานาขนาดนี้คงรับไม่ไหวแน่ๆ แต่สำหรับลู่สวิน ขอแค่โล่หมึกนี้แข็งแกร่งพอก็พอแล้ว จะเปลืองมานาหรือไม่ก็ไม่สำคัญเลยสักนิด
ด้วยพลังวิญญาณทั้งหมดที่เขามี อย่าว่าแต่โล่เดียวเลย ต่อให้ซ้อนเพิ่มอีกหลายๆ ชั้นก็ยังไหวสบายๆ!
โล่ป้องกันแบบตุ๊กตาแม่ลูกดก แค่นี้เรื่องจิ๊บจ๊อยน่า!
พอศึกษาเรื่องพวกนี้เสร็จ ลู่สวินคิดทบทวนดูอีกหน่อย ก็ยังตั้งใจจะไปขอคำปรึกษาจากท่านเซียนเซิงดูสักหน่อย ลองถามดูว่าการที่โล่นี้จู่ๆ กลายเป็นสีดำ จะมีปัญหาอะไรหรือเปล่า