กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 ดับสิ้นอารมณ์
“ไม่ ฉัน...ฉันไม่ไป!”
“นายจะตีฉัน...”
ความหวาดกลัวในดวงตาของคนโง่ไม่อาจเก็บกลั้นได้อีกต่อไป ร่างกายของเขาสั่นน้อยๆ ไม่หยุด แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังส่ายหน้า
รอยยิ้มบนใบหน้าของนักแสดงงิ้วค่อยๆ จางหายไป เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย มองคนโง่แล้วพูดว่า “นายก็น่าจะรู้ ฉันไม่ชอบพูดอะไรซ้ำสอง”
“ตอนนี้ มานี่!”
น้ำเสียงของเขาเย็นเยียบขึ้นเรื่อยๆ ดวงตาจ้องเขม็งไปยังคนโง่ ก่อนจะเอ่ยอย่างเรียบเฉย
เวลานี้ แววตาของคนโง่ค่อยๆ เลื่อนลอยไร้สติ
ความทรงจำบางอย่างที่ถูกลืมเลือนไปแล้วผุดขึ้นมาในหัวของเขาไม่หยุด
เลือดที่ท่วมจนแทบหายใจไม่ออก...