กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 เรื่องราวในอดีต
ทันใดนั้น คนโง่ก็หันตัวไป ราวกับเหลือบเห็นอะไรบางอย่างจากหางตา เขาชะงักอยู่กับที่ ใช้สติปัญญาอันน้อยนิดที่เหลืออยู่ครุ่นคิดอะไรบางอย่างไม่หยุด สุดท้ายก็หันกลับมามองซูหยางอีกครั้ง เหมือนมีอะไรอยากคุยกับซูหยาง
แต่ไม่นานเขาก็นึกถึงกฎที่ซูหยางตั้งไว้ให้ จึงหุบปากเงียบ ๆ แล้วเดินตามหลังซูหยาง เพียงแต่ท่าทางกลับดูลับ ๆ ล่อ ๆ ยิ่งกว่าเดิม ตลอดทางเอาแต่หลบซ้ายซ่อนขวาอย่างเงอะงะ บางครั้งก็มองซ้ายมองขวา ทำตัวแปลก ๆ เหมือนกำลังพึมพำเพ้อเจ้อ
“ว่าแล้วเชียว นายทำให้การเดินทางน่าเบื่อ ๆ กลายเป็นเรื่องสนุกได้ตลอดเลย”
“คราวนี้นายกำลังสวมบทเป็นอะไรล่ะ?”
“นักรบผู้บุกเดี่ยวไปช่วยเจ้าหญิง?”