กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 470 เมื่อความสิ้นหวังถูกคลุมด้วยเงามืด
“พุ่ย!”
ในวินาทีวิกฤต ย่วนทงก็พ่นเส้นไหมเส้นหนาออกมาทันที ต่างจากไหมสีขาวทั่วไป แต่มันเป็นสีเทาเข้มข้น
เส้นไหมชีวิตเป็นแก่นสารที่มันหลอมรวมขึ้นมา เหมือนเลือดและหัวใจของคนที่มีอยู่ไม่มาก
เพื่อช่วยสหาย เจ้านี่ถึงกับเอาชีวิตเข้าแลกเลย
ใยแมงมุมสีเทาในพริบตาก็พันรอบต้นหลิวที่ขาดเป็นสองท่อน แล้วมัดมันกลับมาติดกัน
พลังชีวิตของปีศาจนั้นประเมินไม่ได้ ถ้าเป็นมนุษย์หรืออสูรวิญญาณละก็ เกรงว่าแม้แต่ต้าหลัวจินเซียนก็ยังต้องจนปัญญา
ตัวผู้เฒ่าหลิ่วเปล่งแสงประหลาดออกมาทั่วทั้งร่าง แผลหายเป็นปกติในพริบตา กลับไปเหมือนตอนแรกเริ่ม
เพราะไม่มีทั้งตาและใบหน้า จึงยากที่จะดูว่าตอนนี้มันหม่นหมองแค่ไหน ได้แต่ฟังด้วยใจ
“ขอบใจนะ ย่วนทง”